امروز به پايان میرسد ،

از فردا برايم چيزی نگو ...!

من نمیگويم ،

فردا روز ديگریست ...!

فقط میگويم ،

تو روز ديگری هستی ...!

تو فردايی ...!

همان که بايد ،

به خاطرش زنده بمانم ...!

کم دارم حضور تو را ...!

کنارِ ،

عطرِ دو چایِ دارچین ...!

و شب نشینی دو نفره ،

تا انتهایِ شب ...!

و آرام گرفتن در آغوشت ...!

تو را ،

عجیب کم آورده ام...!

لیوانی آب باشد

و خُرده ای نان ،

و دست های تو !

هیچ پرنده ای ،

به اندازه ی من ...

این قفس را ،

دوست ندارد ..!!!

جایی برایم ،

گوشهی دلت بگذار ...!

جایی که ،

جایِ هیچکس نیست ...!

همان ،

گوشهی خالی دلت ...!

که هیچکس ،

پیدایش نمی کند ...!

آنجا را ،

برای من کنار بگذار .

هر شب که ،

میخواهم بخوابم میگویم !

صبح که آمدی ،

با شاخهای گل سرخ ...!

وانمود میکنم ،

هیچ دل تنگ نبوده ام ...!

صبح که ،

بیدار میشوم میگویم ...!

شب با چمدانی بزرگ میآید ،

ودیگرنمیرود....